فراز مگزین ورزشی_ مورینیو از اینکه تیمش در هر بازی فرصتهای گلزنی زیادی از دست میدهد خسته شده است.
به گزارش فراز مگزین ورزشی، بنفیکا در دیداری پر از احساسات توانست روز یکشنبه آلوِرکا را با نتیجه ۲-۱ شکست دهد. این بازی از هفته بیستویکم لیگ پرتغال بود و ژوزه مورینیو طبق معمول در نشست خبری پس از بازی با صراحت صحبت کرد.
چگونه ایمان تیم تا آخرین لحظه را توضیح میدهید؟
این بخشی از فرهنگی است که در تیم نهادینه کردهایم؛ ترکیب فرهنگ بنفیکا با فرهنگی که من خودم دارم. تا وقتی از نظر ریاضی هنوز امیدی هست، ادامه میدهیم؛ تا آخرین ثانیه بازی میجنگیم. طبیعتاً بازیکنان شایسته تحسین هستند. آلوِرکا با وجود شکست، مستحق تبریک است، چون بازی را کُند نکرد و ضد فوتبال بازی نکرد. کمی غافلگیرم کردند و در نیمه اول موقعیتهایی ساختند. اما در نیمه دوم با موجی از حملات بنفیکا روبهرو شدند. حتی صحنهای که توپ به سر دروازهبان برخورد کرد، نمادی از فشار ما بود، از آن اتفاقات عجیب فوتبال. پیروزی و سه امتیاز مهمترین چیز بود، اما اینکه آنیسیو دوباره گل زد، آن هم در نخستین ضربهاش به توپ، برای این پسر جوان فوقالعاده بود و برای ما هم، چون پیروزی را تضمین کرد. با این حال باید به مسئلهای نگاه کنم که تکراری شده: خوب بازی میکنیم، موقعیتهای زیادی میسازیم، اما کم گل میزنیم. باز هم شب را بد خواهم خوابید، چطور ممکن است اینقدر فرصت از دست بدهیم؟!
نفیکا برای کنترل بیشتر بازیها چه کم دارد؟
گلزدن. بعضی بازیکنان ذاتاً گلزن هستند، مثل آنیسیو. بعضی دیگر چنین غریزهای ندارند و ما سعی داریم این خصوصیت را در بازیکنان هجومی تقویت کنیم. گل شیلدرپ مثلاً از آن نوع گلهایی بود که دوست دارم فقط یک لمس کوچک، اما اجرا و پیگیری درستی داشت؛ میل به گل. ما نیاز داریم بازیکنانمان حریصتر باشند، چون برعکس، در حال حاضر بازیکنانی داریم که «شیرینی» را دوست ندارند! شیرینی مقابلشان است، اما سراغش نمیروند. ببینید چند گل شیلدرپ، پرستیانی یا سوداکوف در دوران حرفهای زدهاند؛ بازیکنان خیلی خوبی هستند، اما وقتی حرف از اعداد و عملکرد میشود، مهاجم باید به گلهای دورقمی در هر فصل برسد. کمتر از آن مربوط به هافبکها و مدافعان است.
سقف پیشرفت آنیسیو چقدر است؟ و صحنههای احتمالی پنالتی را چطور دیدید؟
درباره پنالتیها هنوز صحنهها را ندیدهام و نمیخواهم حرفی بزنم که بعداً پشیمان شوم. احساس میکنم همهشان میتوانستند پنالتی باشند، اما مطمئن نیستم کدامیک واضح بوده است. مشکل اینجاست که داوریها ثبات ندارند؛ امروز یک تصمیم میگیرند و فردا برعکسش. مطمئنم اگر تیم دیگری در چنین شرایطی بود، پنالتی گرفته میشد. احساس میکنم برای ما هیچچیز گرفته نمیشود. در مورد سقف پیشرفت آنیسیو باید بگویم به عوامل زیادی بستگی دارد؛ پتانسیلش بالاست، قدرت بدنی و دوندگی در عمق دارد. در بازی با پشت به دروازه چیزهایی دارد که مرا یاد یکی از بازیکنان سابقم میاندازد. آنیسیو در ضربه آخر هم خیلی سریع و دقیق است، در توندلا هم نزدیک بود دوباره گل بزند وقتی وارد زمین شد. ممکن است بخندید یا مرا دیوانه بدانید، اما ضربه سر نقطهٔ ضعف اوست.
او شما را یاد کدام بازیکن میاندازد؟
دروگبا. البته دروگبا پنج گل سر با پنج سانتر میزد! آنیسیو هم دو گل با ضربه سر زده، اما فکر میکنم بیشتر از روی شانس بوده، چون هنوز باید در این بخش پیشرفت زیادی داشته باشد.
